Bovenbalk

Leesclub Osseboeko

bestaat sinds begin 2008, maar de naam is pas in 2013 bedacht toen we ons eerste lustrum vierden. We bespraken bij die gelegenheid Tikkop van Adriaan van Dis, terwijl we genoten van een verrukkelijke ossebuco die was klaargemaakt door een van onze leden. Die combinatie met eten bewaren we voor bijzondere gelegenheden. Normaal komen we tweemaandelijks op een avond bij een van de leden bij elkaar.

In november 2014 lazen we Mélodie d’amour van Margriet de Moor. Zoals meestal het geval is, waren onze meningen over dit boek verdeeld. Maar daarom genieten we juist zo van onze avonden.

Op 3 februari 2015 bespraken wij Een vrouw op de trap van Bernhard Schlink (bekend van De voorlezer).

Het daarop volgende boek in mei was Vele hemels boven de zevende, het debuut van Griet Op de Beeck. Ik vond dit een aangrijpend boek, maar daar was niet iedereen het mee eens; stof voor een goed gesprek. Het tweede boek van Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus, vind ik persoonlijk nog indrukwekkender. Voor de NBD-Biblion schreef ik deze AI-tekst hierover (zie tabblad titelinfo).

Vlak voor de zomervakantie bogen we ons over Tijdmeters, van David Mitchell. Een bijzonder complex boek, dat begint als een doorsnee thriller en eindigt in de beste fantasy-traditie. Mitchell laat verschillende van zijn eerdere romanpersonages in dit boek terugkomen.

Op 8 september 2015 was het de beurt aan De bastaard van Istanbul, geschreven door Elif Shafak.

In november 2015 lazen we het debuut van Inge Schilperoord, Muidhond.

Het jaar 2016 begonnen we met een bespreking van Jij zegt het van Connie Palmen.

Wat Günter Grass ons nog te zeggen heeft, bespraken we  op 1 maart 2016 aan de hand van zijn novelle Kat en muis.

Twee dagen nadat Joost Zwagerman op 8 september 2015 zelfmoord pleegde, kwamen wij als leesclub bij elkaar, en namen we ons voor op korte termijn een van zijn boeken te bespreken. Dat deden we uiteindelijk op 14 april 2016, met Gimmick! Met deze tweede roman vestigde Zwagerman zijn naam als romanschrijver. Onze verwachtingen waren hooggespannen, gebaseerd op onze kennis van Zwagerman in de media; zijn erudiete columns in de Volkskrant, en zijn bevlogen optredens op tv in ‘DWDD.’