Bovenbalk

haas en mol

Haas en mol zoeken een uitweg – Samen sterk

Is het gras bij de buren groener? Haas moet zijn nieuwsgierigheid naar de wereld aan de overkant van de snelweg duur bekopen. Een vrachtwagen heeft hem bij het oversteken tegen de vangrail geblazen en nu loopt hij mank. Tot overmaat van ramp is het aan de andere kant van de weg helemaal niet leuker: hij wordt gepest met zijn zere poot.

 

Gelukkig is daar ‘Schele Mol’. De andere dieren pesten hem met zijn slechtziendheid, maar hij is er immuun voor geworden. De blinde leidt vervolgens de lamme in een poging een tunnel onder de snelweg door te graven. Mol graaft en Haas voert de uitgegraven grond af in een oude poppenwagen uit het mensenafval, die tegelijkertijd dienst doet als rollator. Het plezier dat Haas en Mol aan hun werk beleven, trekt de aandacht van de andere dieren. Dankzij het inzicht van twee bevers en de hulp van Vos, Das, Muis, Zwijn en Eekhoorn slagen de dieren uiteindelijk in hun opzet. Haas heeft daarna nog een verrassing voor Mol.

De tekstpagina’s bevatten kleine tekeningen boven, onder of tussen de tekst, die de beschreven handelingen en emoties bevestigen en versterken. De gedetailleerde, pagina vullende illustraties tegenover elke tekstpagina vullen het verhaal aan. Ze tonen onder andere waar Haas over struikelt, hoe Das vanachter een boom Haas en Vos bespiedt, en de professionele wijze waarop de tunnel wordt gestut en verlicht. De dieren zijn natuurgetrouw getekend en dragen, met uitzondering van de bevers Ton en Sjon, hun soortnaam als eigennaam.  De dierlijke personages krijgen subtiel menselijke eigenschappen toebedeeld. Ze lopen rechtop, hebben menselijke handen en dragen een enkel kledingstuk of humane attributen, zoals een brilletje of een riem.

‘Samen sterk’ is een bekend thema in veel prentenboeken. Hans de Beer, bekend en geroemd om zijn prentenboeken over de kleine IJsbeer Lars, geeft met dit prentenboek op geheel eigen wijze invulling aan dit thema. Terloops rekent de auteur af met pesten en stipt hij milieuvervuiling aan. Het gekozen perspectief benadrukt het verschil tussen de kleine dieren tegenover de wijde, gevaarlijke wereld. Dit onderscheid verdwijnt wanneer wordt ingezoomd op de bouw van de tunnel wat de saamhorigheid tussen de dieren accentueert. Treffend is de manier waarop de snelheid van de auto’s op de snelweg is getekend; als op een foto met een lange sluitertijd. De tekst blinkt niet uit door zinsbouw of ritme. De woordkeus daagt wel uit door het gebruik van onalledaagse woorden als spotten, solide en stutten. De auteur gebruikt daarnaast diverse metaforen zoals ‘lopen als een kievit’ en ‘een fluitje van een cent.’ De perspectiefkeuze, de details in woord en beeld en de interactie tussen de tekst en de kleurrijke illustraties maken van Haas en Mol zoeken een uitweg een prentenboek dat boven de middelmaat uitstijgt.

Hans de Beer (tekst en illustraties)

Uitgeverij De Vier Windstreken (2014)

Reacties gesloten.